FB live Dox creërt een optimaal leer- en leefomgeving

Lier dat is de Zimmertoren, Pallieter en de familie Dox. Maar ook ver buiten Lier kent iedereen wel Dox van de houten schoolbanken waarop we als kind onze broeken versleten. Vandaag is Dox een heel ander bedrijf: nog steeds familiaal, maar wel circulair en vooruitdenkend. Over hoe kinderen best leren en wat de rol van de meubels daarbij kan zijn. Het meubel staat dus niet langer centraal wel het creëren van een optimale leer- en leefomgeving.

Hierover praten met Inge Nuyens, zaakvoerster en 5de generatie Doxkkes.

Louis: Wie zijn dat de Doxkskes? Wat is het dna van de familie? wie is Inge, wat is uw DNA? Hoe is het bedrijf met Corona omgegaan; zijn de medewerkers op de houten schoolbanken gaan zitten?
Inge: Ik ben de 5de generatie, we denken dat we ongeveer 200 jaar oud zijn. 5 generaties lang zijn we bezig met schoolmeubilair en je zal merken dat we over de generaties heen evolueerden van louter vakmanschap naar meer en meer inhoud. Elke generatie hebben we een trefwoord gegeven. Henri de stichter, staat voor vakmanschap. Dox was toen dat een stoomschrijnwerkerij. Zijn zoon, ook een Henri en mijn overgrootvader, kreeg het woord techniek mee. Hij introduceerde stoom in het bedrijf, een geweldige stap vooruit. Vormgeving is het kernbegrip dat we voor Jozef, mijn grootvader, selecteerden. Hij had oog voor vorm en productontwikkeling. Hij stond aan de wieg van het vandaag alom gekende interactieve schoolbord. De vierde generatie, mijn ouders, brachten het pedagogische en het mensverhaal in. Het woord mens staat voor hun generatie. Ons generatiewoord is kind. Onze klant is het kind in de scholen, het kind dat leert in de scholen. In een bedrijfscontext is dat dan weer de volwassene die nog een beetje kind is.

Louis: Wat heb jij toegevoegd toen je aan het roer kwam te staan?
Inge: De slogan tegen de muur ‘Dox, een combinatie van ervaring, vakkennis en vernieuwing’ is misschien wel symbolisch voor mijn eigen toets: ik heb heel veel vernieuwd, mede ook door de vernieuwing op de onderwijsmarkt. Tot 15 jaar terug was de onderwijsmarkt in essentie een vervangmarkt, de laatste jaren is ze volop in beweging, zeg maar in vernieuwing, steeds sneller. Dat maakt ons vak bijzonder boeiend. Wat wij eigenlijk doen is de verandering begeleiden. Het onderwijs verandert dusdanig dat de fysieke omgeving - en dat is onze specialiteit- mee moet evolueren. Dat geldt voor het onderwijs, maar evenzeer in elke andere sector. Als je kantoor- of je winkeluitstraling niet mee evolueert met wie je bent en wat je doet dan heb je een reuzegroot probleem. In het onderwijs is dat nog vele malen belangrijker. Jongeren opleiden die volop met sociale media bezig zijn, die massaal veel prikkels krijgen, die moet je een omgeving aanbieden waarin ze gestimuleerd worden tot creativiteit, tot interactie, tot communicatie dan werkt het niet meer. Doe je dat niet, dan werkt het niet meer.

Louis: Geen inktpotten meer. Weg met de houten banken. Wat biedt Dox vandaag dan wel aan?
Inge: Vandaag bieden we communicatievormen aan. We maken inrichtingsconcepten die elke dag gebruikt kunnen worden. Maar dan wel zeer dynamisch gebruikt kunnen worden. Elke omgeving die wij inrichten – een school, maar evenzeer een kantoor - moet voor ons voortdurend in beweging zijn. Het centrum van ons aanbod is het deugnietje. Je kan het omschrijven als een leerlingentafel, gemaakt om kinderen te betrekken bij hun eigen leerproces. Kenmerkend is dat ze alle mogelijke ‘puzzelvormen’ toelaat. Vroeger zaten we in de klas allemaal mooi op een rij met onze armen op een tafel. Vandaag kiezen de kinderen zelf welke vorm van omgeving ze willen. Ze puzzelen die omgeving zelf samen, met de deugnietjes maar ook met allerlei andere vormen die bij de leerlingentafel passen. Onze deugnietjes hebben een unieke vormgeving want geen hoeken en 4 verschillende gebogen zijden zodat ze als puzzelstukken in elkaar passen. Je kan een deugnietje individueel of als groepstafel gebruiken, je kan ze toevoegen of weghalen. En iedereen kan dat doen: de leerlingen, de leerkracht maar ook bijvoorbeeld de grootouder die zijn kleinkinderen bezoekt. De tafeltjes vormen echt een tool die communicatie aanmoedigt, die het ontmoeten aanmoedigt en faciliteert.
Louis: Ontmoeten, op dat woord wachtte ik. Herinner je de houten banken waar je uren op zat. Je ontmoette enkel de rug van diegene die voor je zat. Of het profiel van het kind dat naast je zat. En vooraan stond iemand die de waarheid in pacht had. Dat was het toen, het communicatie- en leerproces. De herinnering daaraan brengt ons tot de essentie: het meubel is er maar in functie van hoe kinderen rechtstaand of zittend maar wel spelenderwijs kunnen ontmoeten en in het ontmoeten leren.

Louis: Dox is een succesvolle familiale onderneming die zich 3 maal opnieuw heeft durven uitvinden Wat zit er dan in je dna dat je dit doet?
Inge: Ik moet er vaak aan denken en we lachen er soms mee. Duurzaamheid is een modewoord en eigenlijk denk ik dat dit zwaar in ons dna zit. Duurzaamheid en creatie. Wij zijn eigenlijk meubelmakers, creëren en scheppen is voor ons erg belangrijk. Net als duurzaamheid. Beneden hebben wij nog steeds de oude reftertafel van mijn bompa. Duurzaamheid en lange termijn denken zijn voor ons erg belangrijk. Lange termijn denken wil ook zeggen de continuïteit voor ogen houden. We doen heel graag wat we doen en hopen dat de volgende generatie ons levenswerk verderzet. Met een open blik voor de evoluties en de aankomende vernieuwingen, zodat we – gedreven door ons dna- ook dan weer de goede en creatieve oplossingen kunnen aanbieden.

Louis: je doet dit niet alleen, je doet dit met collega’s. Hoe krijg je die mensen hierin mee? Hoe creeer je de verbinding met je team?
Inge: Dat is eigenlijk heel eenvoudig. Kort nadat ik de zaak overnam kreeg ik wel eens te horen ‘amai jij doet dit helemaal alleen’. Niet dus. Ons bedrijf dat zijn allemaal Doxkes, samen zijn we één grote Dox-familie. Dat is geen cliché, wij zijn een groep mensen die samen leeft, samen werkt en samen ambitieus is. En die heel graag doen wat ze doen. Voor mij, als ondernemer is het erg belangrijk dat ik er ben voor mijn mensen en daar waar kan het voorbeeld geef. Anderzijds sta ik zeer open voor de creativiteit van de mensen die we samen laten opborrelen. Het individu kan niet zonder de groep, ze moeten elkaar ‘binden’ en versterken.

Louis; Een Doxke, hoe kan je dat eigenlijk typeren?
Inge: (lachend) Bij een Doxke is er steeds wel een goed hoekske af. Wij hebben allemaal humor dat is heel belangrijk, humor kan veel oplossen. Wij zijn open en heel communicatief, eerlijkheid vinden wij onwaarschijnlijk belangrijk, als er iets misloopt gaan wij het samen oplossen. Samen is een sleutelwoord in onze aanpak. Ook wanneer we op zoek gaan nieuwe potentiele Doxkes. Wij zoeken meer naar karakters dan naar diploma’s. belangrijk woord en ik denk dat wij gierig zijn geworden op de nieuwe Doxskes die erbij komen. We zoeken mensen die bij ons passen en dan gaat het vanzelf.

Louis: Heel kenmerkend zijn de slogans die ik hier opmerk, zoals ‘Be the change that you want”, of nog “ Le talent vaut bien un effort” van Voltaire.
Inge: Je mag een talent hebben maar als je geen inspanning levert, ben je er niets mee. Bijzonder is ook dat een aantal slogans enkel zichtbaar zijn als het licht er opvalt. Ik zie deze dan ook maar een paar keer per dag. En we hebben er nog hoor, zoals ‘Uw best doen is belangrijk’ en ‘Het is belangrijk om uw vrienden te koesteren’. Dat gaat dan niet enkel om de echte vrienden maar ook om partners in de bedrijfswereld en in de eerste plaats om de mensen uit het team. Een heel mooie vind ik persoonlijk deze: ’Je ontdekt gaandeweg een aantal zaken en die mag je niet ontkennen’. En deze – ‘De natuur is belast’ – is van mijn zoontje toen die nog erg jong was.Zeer toepsaaselijk in deze periode.

Louis: (wijst naar een mal). Welke betekenis schuilt hierachter?
Inge: Het is de mal van een zandbak, voor ons is het meer dan een beeld. Wij zijn een producerend bedrijf. We creëren nog altijd nieuwe meubelen voor scholen en bedrijven, dus dat handwerk - het ambachtelijke - is voor ons heel belangrijk. Deze mal dateert uit de tijd van mijn grootvader. Hij gebruikte de mal om multiplexvormen te maken, op die manier maakten wij toen ronde zandbakken. Die mal hangt hier omdat ik nooit wil vergeten vanwaar we komen. Enerzijds kunnen we weel, anderzijds besef ik dat we ‘maar’ meubelmakers zijn. We proberen vernieuwing te brengen maar we blijven meubelmakers: het is belangrijk om in die bescheidenheid te blijven. Beide voeten stevig op de grond houden is ook deel van ons dna!

Louis: Hoe hebben jullie het circulaire in het verhaal gebracht?
Corona heeft op heel veel bedrijven een invloed gehad. Ikzelf was de eerste weken vooral boos. We hadden 2020 fantastisch ingezet met leuke, vernieuwende projecten naar zowel scholen als bedrijven en van de ene op de andere dag ging de wereld op slot. Na een paar weken stelden we wel vast dat projecten opnieuw opgestart werden. Dat gaf zoveel energie, vooral omdat we vaak te horen kregen dat onze klanten de vooruitgang, de vernieuwing niet wilden verliezen of bevriezen. De nieuwe (communicatie)vormen, de nadruk op duurzaamheid….thema’s waar Dox al jaren op hamert kregen plots ook aandacht in de pers. Dat vonden we fantastisch. Het bevestigde meteen ook dat we de juiste keuzes hadden gemaakt. Voor ons al lang een evidentie, we zijn hier al in 2005 mee begonnen. Circulariteit is een logisch gevolg van dit alles. Als je als bedrijf oprecht authentiek duurzaam bent, is circulariteit een zeer logische evolutie. Om twee redenen. Als bedrijf heb je een verantwoordelijkheid naar de toekomst, we willen geen afvalmakers zijn. Maar ook als je de reflex hebt om duurzaam te zijn dan is circulair werken een gemakkelijke stap omdat al heel veel premissen vervuld zijn. Die logica zit al langer in ons. Om een voorbeeld te geven: één van onze klanten - de Antwerp Management School- vroeg ons om samen met hen ‘all the way’’ te gaan. Het resultaat is het allereerste Europees project ‘Interior as a service’. Dat is een campus met 2.000 studenten die wij als een service hebben ingericht. Zij zijn geen eigenaar, het is een gebruiksproject.
Louis: Je had het eerder al over de moedertafel. Wat moet ik me daar bij voorstellen?
Inge: Dat is heel erg symbolisch, het is een tafel die we koesteren, de allerlaatste tafel die we als Doxkes weg willen doen. In 2004 gemaakt voor een school in Rotterdam. Ze wordt ook veel gebruikt in bedrijven, vooral dan in de meeting rooms. Ze valt vooral op omdat ze geen hoeken heeft en naar vorm sterk aanleunt bij het prehistorisch moederbeeld. De inspiratie komt van de Venus van Willendorf. Als je die omdraait, zie je de vorm van onze tafel. Onze moedertafel heeft een hoofd, een boezem en een heup. Het is een zeer uitgesproken vrouwelijke vorm die ons onderbewustzijn aanspreekt en zorgt voor verbinding.

Louis: Zijn er nog andere vernieuwende concepten?
Inge: Ja zeker, denk maar aan De Losbol. Die kwam er omdat we bij onze de plaatsing van onze concepten steeds geremd werden door de bestaande nutsvoorzieningen, vooral stroom dan. Vaak kregen we de reactie: dit kan bij ons niet want daar hebben we geen stopcontacten en stroom verleggen kost veel geld. Erg frustrerend dat steeds te moeten horen. Dus ontwikkelden we De Losbol, een systeem waarbij we altijd stroom bij de mensen krijgen zonder dat er ook maar één elektriciteitsdraad verlegd dient te worden. Want zo zijn we dan ook weer: een beetje koppig.

Louis: Welke veranderingen komen er de volgende 5 jaar aan?
Inge: Meer Doxkes, meer vernieuwende Dox-vormen. We zijn en blijven voortdurend in beweging, dat zal nooit veranderen. Het zal nog plezanter worden dan het nu al is.

Facebook live Dox 27.05.2021

Bekijk meer op onze Facebook-pagina